Celer (Apium graveolens)
Latinski naziv za biljku Celer

Apium graveolens

Sinonimi za biljku Celer

Cereviz, pitomi celer, celon, selen, selin, zelena.

Opis biljke Celer

Celer je dvogodišnja zeljasta biljka sa mesnatim i vretenastim korenom koji ponekad može biti i gomoljast. Stabljika celera je razgranjena, doseže visinu od 40 do 80 cm. Tamnozeleni i sjajni listovi su veliki i perasto razdeljeni, dok su listići klinastog oblika, gore urezani i nazubljeni. U korenu ima eterskog ulja, šećera, apina, asparagina, tirozina, kolina, alosorbusena, limonena, pentosana i masti.

Stanište biljke Celer

Celer raste kao divlja biljka ili se uzgaja u baštama. Kao divlja raste na obalnom području i na vlažnim područjima gotovo cijele Evrope, a nalazi se i na drugim kontinentima.

Lekoviti deo biljke Celer

Lekoviti deo celera je koren (pitomog, vrtnog, uzgajanog celera  – ne divljeg).

Lekovito delovanje biljke Celer

Celer se primenjuje u lečenju problema gastroenterološkog trakta, poboljšava apetit, jača želudac, reguliše varenje, reguliše razmenu materije, kod preterane gojaznosti.

Koristi se u lečenje astme, katara pluća, promuklosti, vodene bolesti, bubrega, gihta, reume, disfunkciji mokraćnih puteva.

Deluje umirujuće na nervni sistem, poboljšava krv, jača cirkulaciju, a u narodu postoji verovanje da jača polnu moć.

Celer se koristi u ishrani za razne salate i kao začin.