Crni luk (Allium cepa)

Latinski naziv za biljku Crni luk

Allium cepa

Sinonimi za biljku Crni luk

Crvenac, glavata ljutika, kapula, mrki luk…

Opis biljke Crni luk

crni luk višegodišnja zeljasta biljka najverovatnije poreklom iz Azije. Podzemna gomoIjasta stabljika se sastoji od sočnih ljuskavih listova iz čijeg središta izlazi šuplji nadzemni deo stabljike plavo-zelene boje. Listovi su valjkasti. Zelenkasto-beli cvetovi nalaze se na vrhu stabljike u obliku okruglaste cvati. Što se hranljivosti tice, u crnom luku ima najvise ugljenih hidrata i zanemarljivo malo belančevina i masti. Osnovu biološke vrednosti luka čine minerali i vitamini. Pored znatnog prisustva mineralnih soli, naroćito kalijuma i sumpora, i raznih oligoelemenata, crni luk je bogat vitaminima (B1, B2, C, E, K,P), karotin (provitamin A), glikozida, eteričnih ulja, biljnih hormona sličnih insulinu.

Stanište biljke Crni luk

Crni luk se gaji u velikom delu sveta po baštama i kao plantažna biljka.

Lekoviti deo biljke Crni luk

Crni luk – za lek se koristi lukovica.

Lekovito delovanje biljke Crni luk

Crni luk se ubraja među najstarije lekovite biljke. Deluje slično kao beli luk.

Crni luk nadražuje kožu, pospešuje prokrvljenost sluznice i izlučivanje sluznih žlezda te najefikasnije sprečava sve procese gnjiljenja i vrenja. Jača srce, čisti krv, pospešuje apetit, stimuliše izlučivanje mokraće, jača nerve, pospešuje varenje, odstranjuje gliste, rastvara sluz i deluje protiv grčeva.

Sok od crnog luka ima višestruku upotrebu u lečenju uboja, lišajeva, čireva, rana i sl. Pomaže kod zapaljenja jetre, sprečava nesanicu, otklanja kurije oči.